Novo desterro

Sempre tépeda,
a chaira acólleme
-ben deito dela-
e olla o val e os cumes
na luz dos meus ollos.

Á espreita

Medra a herba.

Só a terra

a escoita...

Orixe

Son quen son
porque veño de onde veño

Transfiguración

O poeta
ollou a chaira
e fíxose río

Eternidade

Porque o tempo
só é o xoguete
dos espellos

Tres, eran tres...

Fin do silencio